از ما گذشت

دلی از جنس هزار توی زندگی

دلی دریایی اما با دلی از جنس

صبح

نوشتم و خواندم

گذشتم و به گذشته خطی قرمز راندم

تا دیگر دلم دریایی نشود

آری

نوشتم که چه بر من آمد

و باز هم خواهد آمد

کشته شدن لحظه را

رخصتی برای دوست داشتن دانستم

هیچ نمی دانستم خود روزی

رخصتی می شوم

برای گذر لحظه ها

خنده ام نمی اید

شاید سوار بر شب

بخوانم و بازهم بگویم

از ما گذشت
 

 

گفتم بمون

گفتی دلم دریا میخواد

رفتی منم رفتم

اما نگات مثل یه تیر چشمامو هدف گذاشت

آخه چشات نقاشی ساده بچگونه بود

ناز بود و دلبری میکرد

یه روزی که تنها بودم

خواستم اشک بریزم واسه چشات

اما بازم تیر چشات چشمای منو هدف گذاشت

منم ترسیدم

با بوسه ای به اون نگات رفتم یه دنیای دیگه

آره با خودم زمزمه کردم

من موندم و این همه چشم

ولی نگات غروب نداشت

میدونی چرا؟؟؟؟

آخه دلت دریا میخواست

خودش دریا بود اما

صدا میخواست

منم فقط شمع شدم و روی صدام

خط کشیدم

نگاه زیبای تو  رو...

اما دلم بازم گرفت

غمگین اون صدات شدم

آره یه روز می رسه که ....

گل همیشه عاشقی خفته است

که روزی عاشق ترین بود

برای دلی که هنوز هم
 
گاهی برایش آواز سر میدهد

آری

غنچه نشکفته دل

پرپر شد

دیگر عاشقی هیچ معنایی برای عشق ندارد

دستم بگیر

فراموش شدم

چون به نذر دیوانگی تو

شبهایی را تا صبح

عاشقانه اشک ریختم

تا این دل بی درمان را

دوایی باشد

نذر تو

راستی

اونجا هستی
 
یاد منم باش

تو به تمنای دلم

حادثه شو

تا دلم برایت اشکهای بیقراری بریزد

تو به سکوت به  شبهای عاشیمان نخند

تا دلم برایت

شاخه ای از باغ زندگی هدیه دهد

تو قرار را بیقرار مکن
 
تا شب را برایت چراغانی به رنگ

روز کنم

تو دربدر حیرانی مکن مرا

تا لغت را کتابی کنم

برای لحظات دیوانگی تو

ای کاش بودی و میدیدی چه حیران

به دیوانگی بهار زل می زنم

و به حیرانی پاییز لبخند  میزنم
 
تا شاید زمستان را

که همرنگ دلت است در آغوش بکشم

آری

دیدار را

به دیدار وعده کردی

اما

به قیامت...


 

جام می عشق را امشب

در آِغوش میخواهم

به دلتنگی

تمام خوب بودنهایش را

درمان این تن تمام درد میدانم

دو سال پیش در چنین روزی تو را یافتم

با دیدنت

تمام وجودم لرزید

اشک اتفاق آن شبم بود

و دل اعتبارم برای بدست آوردن

تو

تو را به دست آوردم

تمام روزگارم شدی

زندگی و شاید هم

تمام خیالم

به اشک راه را با تو آمدم

به اشک

به اشک

به اشک

چه روزها که باهم داشتیم

چه حرفها که بهم نگفتیم

آخر دیوانه تو که میدانستی می روی

چرا با رفتنت

دنیا را بر سرم خراب کردی

میدانی چه به من آمده ؟؟؟

خوب گوش کن

سکوت تنها حکایت من است

با وجود خسته هزار تکه ام

سخن تنها به اشارت دیگران

فرصت حضور می یابد 

دل

 حتی به تبسم هم مهر باطل شد

می زند

تو کجایی که بدانی

تو کجایی که بدانی
 
تو کجایی که بدانی ؟؟؟؟

( با تو هستم ای مسافر

ای که به جاده تن سپرده

ای که دلتنگی غربت منو از یاد تو برده

هنوزم هوای خونه عطر دیدار تو داره

گل به گل گوشه به گوشه

تو رو یاد من میاره

.....

به گذشته بر میگردم به سراغ خاطراتم

تازه میشود دوباره از تو داغ خاطراتم

به تو می رسم همیشه در نهایت رسیدن

هر کجا باشی و باشم به تو بر میگردم از من

......

با همه شکستم از تو نیستم از دست تو دلگیر)